سخت گشته باشد . مستوكف ( mostavkef ) ص . ع . در عسل بقدرى آب مىريزد كه چكيده شود . مستوكى ( mostavki ) ص . ع . فربه پيه‌ناك . و مشك پر و ممتلى . و منقبض و گرفتار يبوست شكم . مستول ( mastul ) ا . ع . مغلوب مسلوت و بمعنى آن . مستولخ ( mostavlex ) ص . ع . زمين تر شده و مرطوب . مستولغ ( mostavleq ) ص . ع . آنكه باك ندارد از نكوهش . مستولى ( mostavli ) ص . ع . آنكه بالتمام دست بر چيزى يابد . و آن كه بپايان چيزى رسد . مستولى ( mostavli ) ص - م ف . پ . مأخوذ از تازى - دست يابنده . و غلبه‌كننده و غالب و زبردست و مسلط . و مستولى شدن : دست يافتن و مغلوب كردن و غالب آمدن و ظفر يافتن . مستوهب ( mostavheb ) ص . ع . آنكه عطا و بخشش مىخواهد . مستوهر ( mostavher ) ص . ع . شوريده و ديوانه و ترسيده . و به يقين داننده . يق : انا مستوهر به : من بيقين مىدانم آن را . مستوهل ( mostavhal ) ص . ع . ترسان و هراسان . و سست و ضعيف . مستوهل ( mostavhel ) ص . ع . ترسان و هراسان . مستوى ( mostav ) ا . ع . جنس عام . و خال هموار و صاف . مستوى ( mostavi ) ص . ع . برابر و مانند . و معتدل . و راست . و به نهايت چيزى رسيده و كامل شده . و بعقل رسيده . و آنكه بسوى آسمان بر مىآيد و يا ارادهء آن مىكند و متوجه آسمان مىگردد . و غالب و مستولى . و مالك و متصرف . و بر پشت اسب سوار شده و قرار گرفته . و هويدا و آشكارا . مستوى ( mostavi ) ا . ع . رأس و قله . مستوى ( mostavi ) ص . پ . مأخوذ از تازى - برابر و هموار و صاف و راست . مستويا ( mostavian ) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور برابرى و بطور راستى و مستقيما . مسته ( moste ) ا . پ . طعمهء جانوران شكارى مانند چرغ و شاهين و باز و جز آن . و جور و ستم و زبردستى . و غم و اندوه . و نام داروئى كه بتازى سعد گويند . مسته ( maseteh ) و ( masetoh ) پ . در هر دوهاى ملفوظ . كلمهء نهى يعنى ستيزه مكن و لجوج مباش . مسته ( mosteh ) ص ع . رجل مسته : مرد كلان سرين . مستهام ( mostah m ) ص . ع . آشفته و سرگردان و مضطرب و پريشان . و كم ياد . و بىثبات . و قلب مستهام : دل شيفته و سرگشتهء از عشق . مستهان ( mostah n ) ص . ع . حقير و ذليل و فرومايه و كمينه و دون . مستهتر ( mostahtar ) ص . ع . هو مستهتر بالشئ : او آزمند است بآنچيز چندانكه از ننك و دشنام و نكوهش ويرا باكى باشد . و نيز مستهتر : آنكه صاحب چيزهاى باطل و هيچ‌كاره شده باشد . مستهتك ( mostahtek ) ص . ع . رجل مستهتك : مرد رسوا و بىباك . مستهجن ( mostahjan ) ص . ع . مكروه و زشت و عيب گرفته و قبيح . مستهجن ( mostahjen ) ص . ع . آنكه زشت مىشمرد چيزى را . مستهجن ( mostahjan ) ص . پ . مأخوذ از تازى - زشت و قبيح و با قباحت . مستهدج ( mostahdaj ) ا . ع . شتاب و عجله . مستهدج ( mostahdej ) ا . ع . شتابان و شتاب‌كننده . مستهدف ( mostahdaf ) ص . ع . افراخته و بلند . مستهدف ( mostahdef ) ص . ع . چيز برداشته و افراخته . و سرين كلان . و سترن پهن و عريض . مستهدى ( mostahdi ) ص . ع . آنكه رهنمونى مىخواهد . مستهزئ ( mostahze ' ) ص . ع . استهزاكننده و طعنه زننده و مسخره‌كننده . مستهش ( mostahecc ) ص . ع . آنكه سبك مىشمرد و حقيركننده . و تيز و چابك و چالاك . مستهضب ( mostahzeb ) ص . ع . گوسپند كم شير . مستهطع ( mostahte ' ) ص . ع . آنكه گردن را راست مىكند و سر را پست . مستهكم ( mostahkem ) ا . ع . بزرك‌منش متكبر . مستهل ( mostahall ) و ( mosta - ) ( hell ) ص . ع . ماه نو نمودار و آشكار . مستهل ( mostahell ) ص . ع . ابر سخت ريزان . و آسمان بارنده . و كودكى كه وقت ولادت بانك كند و فرياد نمايد . و متكلمى كه بلند كند و يا پست نمايد آواز را . و كسى كه شمشير از نيام برميكشد . و روئى كه از شادى مىدرخشد . مستهلك ( mostahlek ) ص . ع . پايمال و نيست و نابود و هلاك شده . و آنكه مال را تلف مىكند و بر باد مىدهد . مستهلك ( mostahlek ) ص - م ف .